Schermafbeelding 2016-02-24 om 10.05.04

Dit jaar zetten wij ons in voor de strijd tegen dwangarbeid in de kledingindustrie in India. Wij hopen samen met jullie hulp een bijdrage van €14.000 te kunnen leveren voor dit lokale project van de organisatie MIVA.

 

Miva

 

 

 

 

Miva ziet het als haar missie om lokale pioniers in Afrika, Azië en Latijns-Amerika te steunen. Zij gelooft in de kracht van het individu en steunt hen die het voortouw nemen zich in te zetten voor

kansarme bevolkingsgroepen. Vaak werken zij aan kleinschalige projecten in zeer afgelegen gebieden die moeilijk bereikbaar zijn.

MIVA ondersteunt met onmisbare vervoers- en communicatiemiddelen. Op deze manier wordt het bereik vergroot en kunnen er meer mensen geholpen worden, juist op die plekken waar de hulp het hardst nodig is.

 

Project

In India is kinderarbeid en dwangarbeid helaas nog aan de orde van de dag. Ex-werkneemsters uit de kledingindustrie hebben een vakbond opgericht om op te komen voor hen die werken in deze sector. Al ruim 20 jaar strijden zij voor de rechten van kinderen en jonge vrouwen in de kledingindustrie door bewustwordingscampagnes te houden, onderzoek te doen en het indienen van claims voor slachtoffers van misbruik.

Gevangen in een Sumangali-contract

 

In de regio waar de vakbond actief is, werken ruim 300.000 meisjes onder een Sumangali-contract. Deze meisjes zijn veelal tussen de 15 en de 18 jaar, maar soms ook jonger. Bij dit contract wordt het salaris voor de helft uitbetaald, de overige helft ontvangen de jonge meisjes na 3 jaar en kunnen zij gebruiken als bruidsschat. Helaas is de realiteit anders: de meisjes kunnen vaak fluiten naar hun geld. Een verzonnen overtreding wordt door de fabrieken gebruikt als reden om het overige salaris niet uit te betalen. De meisjes moeten ontzettend hard werken, een werkweek van 72 uur is geen uitzondering. De overige tijd verblijven ze in de onveilige hostels op het fabrieksterrein.

 
Het verhaal van Thamaraiselvi

 

Omdat het kleine stukje land van de ouders van de 17-jarige Thamaraiselvi geen inkomen opleverde door een tekort aan water, kon de familie hier niet van leven. Samen met haar 16-jarige zusje besloot Thamaraiselvi te stoppen met school en te gaan werken voor een spinmolen. De zusjes wisselden elkaars diensten af en werkten ruim 12 uur per dag voor slechts € 2,50. Een keer per maand kwam hun moeder langs om hun kleding te wassen en het schamele loon op te halen.
Tot 10 maart 2016, de dag dat Thamaraiselvi onder verdachte omstandigheden dood op haar kamer wordt gevonden door haar zusje. Later blijkt dat Thamaraiselvi vlak voor haar dood is verkracht.
De vakbond komt op voor de familie en heeft ervoor gezorgd dat de spinmolen verantwoordelijk gehouden is voor de dood. De familie heeft dankzij de vakbond een schadevergoeding gekregen. Het onderzoek naar de dader loopt nog en ook daarbij is de vakbond nauw betrokken.